Op mijn 16de ontdekte ik dat ik hoogsensitief ben. Dit was voor mij een eye-opener. Eindelijk begreep ik waarom bepaalde dingen zo moeilijk waren voor mij. Denk maar aan het maken van oogcontact, omgaan met emoties (van mezelf, maar vooral van anderen), dingen verwerken, veranderingen, ... Ik ging naar een psychologe om hiermee te leren omgaan, maar jammer genoeg werkte de aanpak van die psychologe niet voor mij. Een aantal jaren later liep ik tijdens mijn studies compleet vast. Ik voelde zoveel en begreep er zo weinig van. Opnieuw zocht ik hulp bij een psychologe. Deze had wel wat kennis rond hoogsensitiviteit en haar aanpak sloot ook veel beter aan bij mijn noden. Na enkele jaren begeleiding liepen we steeds vast op dezelfde thema's. Later werd duidelijk dat dit trauma's waren die ik al heel lang met me mee droeg.

Ik zocht hulp bij een HSP-coach. Eindelijk iemand die volledig begreep wat ik ervaarde, die me niet raar bekeek als ik dingen vertelde die door anderen als 'raar' bestempeld werden. Deze begeleiding heeft ervoor gezorgd dat ik terug meer vertrouwen kreeg in hulpverleners. Dat er wel degelijk coachen/therapeuten zijn die goed kunnen aanvoelen wat de noden van hun cliënten zijn.

​Voor de trauma's ging ik op zoek naar een andere aanpak. Het praten had ik nu wel gehad en kon niet voldoende doordringen. Ik kwam terecht bij een lichaamsgericht en intuïtief traumacoach. Dit veranderde mijn leven. Wat jarenlang verborgen en vastzat in mijn lichaam, kwam eindelijk los. Ik kwam terug in verbinding met mijn lichaam, waar ik daarvoor vastzat in mijn hoofd. Het was een intensief traject, maar hierdoor werden er wel stappen gezet die ik daarvoor nooit had durven zetten. 

Deze ervaringen zijn de start van deze coachingspraktijk.